وصيّت در لغت به معناى از ديگرى عمل به چيزى را پيشاپيش خواستن، عهد و پيمان و وصل كردن است «1» و در اصطلاح فقهى به معناى تمليك چيزى به ديگرى نسبت به بعد از مرگ خويش مى باشد. «2» و آن عقدى است محتاج به ايجاب و قبول. وصيّت كردن بر مسلمان واجب است. در اين مدخل معناى اصطلاحى مورد نظر است. در اين مدخل از واژه «وصىّ»، «الوصيّة» و مشتقّات آن استفاده شده است.
اهمّ عناوين: تغيير وصيّت، حكم وصيّت و گواهان وصيّت.